We zien bij de grootbanken steeds meer de confectie-aanpak als het gaat over vermogensbeheer. Managers worden afgerekend op onverantwoorde risico’s en daarom doen zijn wat zij in hun managers opleiding geleerd hebben. Het elimineren van die risico’s. Welke risico’s zien de managers over het algemeen?

*)      Als je aandelen verkoopt en de markt stijgt vervolgens, heb je het risico van gederfde winst.

*)      Als je aandelen koopt en de markt daalt vervolgens, heb je het risico van verlies.

*)      Als je met opties portefeuilles zou willen beschermen, dan gaan bij managers de alarmbellen af, omdat er heel veel negatieve ervaringen zijn met opties. Wie wil daar zijn vingers aan branden?

*)      Als je met opties extra rendement in de portefeuille wilt realiseren, gaan bij managers diezelfde alarmbellen af.

 *)     Als je adviseurs en beheerders de vrije hand geeft om op basis van hun opleiding de klanten van dienst te zijn, ontstaat het risico van grote uiteenlopende portefeuilles op het gebied van o.a. aandelenspreiding, debiteurenrisico, renterisico, leverage-risico, verplichtingen-risico, belangenverstrengelingsrisico, klantprofiel-interpretatie risico en timing risico.

Als je managers de bovengenoemde risico’s laat elimineren ontstaat er een confectie dienstverlening. Het klantrisicoprofiel wordt nog ingedeeld volgens de ouderwetse indeling aandelen-obligaties (in plaats van sturen op standaarddeviatie en thema’s, waar ik één van mijn eerdere artikelen aan heb gewijd), het gebruik van opties is in de ban gedaan evenals beleggen met geleend geld. Er wordt nooit tussentijds verkocht, want dan doen ze aan ‘timing’ en dat willen ze niet.

Niet alleen grootbanken maken zich schuldig aan confectie-beleggen, ook veel zelfstandige vermogensbeheerders. Er is een enorme hoeveelheid benchmark-knuffelaars op de markt, die geen tot weinig toegevoegde waarde bieden. Een argument dat ik wel eens hoor is dat de toegevoegde waarde van een adviseur in dit vakgebied is dat hij je aan de hand neemt, indien er een forse dip op de beurzen aan de gang is. De adviseur behoedt je dan voor onverstandige beslissingen. Als een vermogensbeheerder zegt: ‘Als je geschoren wordt, moet je stilzitten’ dan gaan bij mij mijn nekharen overeind staan. Betaal je je vermogensbeheerder voor het jou vertellen van dat soort clichés? Ik vind dat de taak van een vermogensbeheerder meer moet zijn dan alleen maar de klant aan de hand nemen in moeilijke tijden.

Laten we over een belangrijk risico, timing, eens mijmeren:

Het risico van niet belegd zijn:

Als je een benchmark (een index) volgt en je bent niet belegd, dan ga je met je resultaat per definitie afwijken van diezelfde benchmark. Je scoort veel beter als de index daalt terwijl jij veilig liquide aan de zijlijn staat, maar wat een heet hangijzer is: Wanneer stap je weer in? Als de index weer stijgt en je bent nog niet ingestapt, zou het zo maar kunnen zijn dat de index alweer boven het niveau staat, waarop jij liquide bent gegaan. Waardoor je alsnog slechter presteert dan de benchmark.

Je scoort veel slechter dan de benchmark, wanneer de benchmark stijgt, terwijl jij het geld op een luie spaarrekening hebt geparkeerd. Dit risico kan absoluut niet bij benchmark-knuffelaars, zoals de meeste vermogensbeheerders zijn.

Omdat de meeste professionele beleggers niet willen hoeven uitleggen, waarom ze veel slechter scoren dan een benchmark, proberen ze er zo dicht mogelijk tegenaan te schurken. Risico-eliminatie dus, waarbij de klanten zullen ontvangen van de markt biedt, minus de kostencomponenten die met beleggen samenhangen.

Als je als klant tevreden zou zijn met dat streven, dan is het prima, om op die manier te beleggen. De MSCI world index heeft sinds 1970 een gemiddeld bruto jaarrendement laten zien (in EUR gemeten) van 7,9%. Trek daarvan voor het gemak 1,9% kosten van af en je zit met 6% per jaar gebakken in een 100% wereldwijd gespreide aandelenbelegging, op de lange termijn uiteraard.

Hoe moet je omgaan met timing?

Als je hoogtevrees krijgt vanwege een enorm stijging op de beurzen, moet je dan verkopen? Maar wat als de top nog lang niet bereikt is?

Kijk bijvoorbeeld eens naar de bruto rendementen op de MSCI van 1995 t/m 1999:

1995: 12,0%

1996: 22,7%

1997: 35,6%

1998: 15,6%

1999: 46,8%

Een samengesteld gemiddelde van 25,9% per jaar. 5 jaar lang.

Uniek? Nee, maar wel zeldzaam.

In 1926 t/m 1928, was het gemiddelde jaarrendement op de Amerikaans S&P 500 index 30,1%.

Los van het feit dat in beide voorbeelden het meest slechte startmoment om te beginnen met beleggen in aandelen het jaar 1929 en het jaar 2000 was (toen duurde het 13 jaar voordat je überhaupt een positief gemiddeld jaarrendement kon behalen), is de grote vraag: Wanneer heb je hoogtevrees? Zou je na een goed jaar als 1997 veilig op het droge gaan? En vervolgens 1998 en 1999 missen, omdat die daling ‘toch een keer moet komen’.

Daarnaast zijn er berekeningen zoals: Als je ieder jaar de 5 beste beursdagen zou missen, dan heb je gemiddeld een negatief rendement op aandelen. Dat klopt inderdaad, maar om nu net alleen die dagen te missen is onmogelijk, al zou je het willen. Net zo min is mogelijk om de 5 slechtste beursdagen te missen.

Ik kan maar 1 advies geven:

Vermijd het risico van ‘niet belegd zijn’ en blijf belegd.

Ga dus nooit liquide, maar indien je hoogtevrees krijgt, dek je portefeuille dan in met het kopen van put opties. Je bent wat verzekeringspremie kwijt, maar als de beurs vervolgens daalt, zal de waardevermeerdering van de gekochte opties de waardedaling van je portefeuille compenseren. De rest van de wereld daalt en de waarde van jouw portefeuille daalt niet. Het mooie bij effect is, dat indien de beurzen verder stijgen, jouw portefeuille gewoon meestijgt. Je bent weliswaar dan je (verzekerings-)premie van je putopties kwijt, maar je blijft profiteren van de stijgende markt. Eigenlijk gebeurt er wat je ook wilt met de brandverzekering op je huis. Je hoopt dat die verzekering achteraf niet nodig was om af te sluiten, maar het voelt wel lekker dat je hem hebt.

Moet je nu zelf met de calculator aan de slag om je portefeuille-brand-verzekering te realiseren? Nee, dat kan uiteraard via een vermogensbeheerder, die nog wel met opties durft te werken, puur omdat ze er verstand van hebben. Ik weet er nog wel één.

Als vermogensbeheerder zitten wij aan de knoppen van de portefeuilles van beleggers die zelf geen zin hebben om zich in de materie te verdiepen of het zelf niet beter kunnen. Wil je dus wel profiteren van de beurzen, maar wil je in het dagelijks leven bezig zijn met de zaken die je belangrijk vindt, dan besteed je je beleggingsbeslissingen dus gewoon uit aan een goede vermogensbeheerder.